Laguna Seca 2008: Όταν ο Rossi παραδέχεται ότι ήταν έτοιμος να τα ρισκάρει όλα απέναντι στον Casey Stoner

Σχεδόν δύο δεκαετίες έχουν περάσει από μία από τις πιο εμβληματικές μονομαχίες της σύγχρονης εποχής του MotoGP. Το 2008, στη θρυλική πίστα της Laguna Seca, ο Valentino Rossi και ο Casey Stoner έδωσαν μια μάχη που κράτησε μόλις πέντε γύρους, αλλά έμεινε για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των φίλων του αθλήματος.

Ο Stoner υπερασπιζόταν το Νο1 με τη Ducati, ο Rossi προσπαθούσε να επιστρέψει στην κορυφή με τη Yamaha, ο Jorge Lorenzo έκανε τα πρώτα του βήματα στο MotoGP, η Honda αναζητούσε ρυθμό στην εποχή των 800 κυβικών και η Laguna Seca αποτελούσε, όπως πάντα, μία από τις πιο ιδιαίτερες στάσεις του πρωταθλήματος.

Από την εκκίνηση, οι δύο αναβάτες επιδόθηκαν σε μια από τις πιο έντονες προσωπικές μονομαχίες που έχει δει ποτέ το MotoGP. Ο καθένας αξιοποιούσε στο έπακρο τα πλεονεκτήματα της μοτοσυκλέτας του και του προσωπικού του στυλ. Κανείς δεν είχε διάθεση να υποχωρήσει.

Κάπου εκεί γράφτηκε ιστορία. Το περίφημο προσπέρασμα του Rossi εκτός πίστας, στο Corkscrew. Μια κίνηση που σήμερα θα τιμωρούνταν άμεσα, τουλάχιστον με επιστροφή θέσης. Το 2008 όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά και ο Valentino είχε την «ανοχή» που συνόδευε το στάτους του.

Σήμερα, 18 χρόνια αργότερα, ο Rossi μιλά ανοιχτά για εκείνη τη μέρα και αποκαλύπτει τη νοοτροπία με την οποία μπήκε στον αγώνα και μιλά για τον Αυστραλό τον οποίο περιγράφει ως τον πιο ταλαντούχο από όλους τους αναβάτες που έχει αντιμετωπίσει ποτέ:

«Ο Stoner ήταν ο πιο ταλαντούχος αναβάτης που έχω αντιμετωπίσει…»

«Θυμάμαι ότι το πρωί πηγαίναμε με τον Uccio προς τη Laguna Seca και μου λέει: “Τι θα κάνουμε;” Και του απάντησα: “Κοίτα,σήμερα θα τα δώσουμε όλα. Ο πρώτος στόχος είναι ένας, εκείνος δεν πρέπει να κερδίσει. Μετά, αν πέσουμε και οι δύο, αν δεν τα καταφέρω, και αυτό είναι εντάξει. Αλλά εκείνος δεν πρέπει να κερδίσει».

Ο Rossi θυμάται πως ο Stoner ξεκίνησε τον αγώνα πιο ήρεμα, προσπαθώντας να ζεστάνει τα ελαστικά του. Εκείνος, όμως, δεν τον άφησε στιγμή:

«Έμεινα κολλημένος πίσω του. Στο Corkscrew τον πέρασα και εκείνος σκέφτηκε: “Αλλά γιατί όχι;” Από εκεί και μετά αρχίσαμε τις τρέλες. Περάσαμε ο ένας τον άλλον επτά ή οκτώ φορές».

Το περίφημο προσπέρασμα ήρθε στον τρίτο γύρο, αλλά ο Rossi παραδέχεται ότι εκεί είχε ήδη δώσει τα πάντα:

«Στη Laguna Seca υπήρχαν τριάντα γύροι… αλλά εγώ τα είχα ήδη δώσει όλα».

Ο Rossi γνώριζε ότι δεν έπρεπε να αφήσει τον Stoner μπροστά στο κατηφορικό κομμάτι μετά το Corkscrew, όπου ο Αυστραλός ήταν τρομακτικά γρήγορος:

«Αν ήμουν μπροστά, του έκλεινα την πόρτα. Εκείνος άρχισε να προσπαθεί, να πιέζει, να εκνευρίζεται… μέχρι που έκανε το λάθος».

Ο Stoner βγήκε εκτός, έπεσε στην αμμοπαγίδα, σηκώθηκε και τερμάτισε τελικά δεύτερος, με τον Chris Vermeulen να συμπληρώνει το βάθρο. Όμως, όπως επισημαίνει ο Rossi, εκεί κρύβεται και η ουσία της μεταξύ τους διαφοράς.

Ο Stoner θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την ίδια σκληρή λογική που έπαιζε ο Valentino. Δεν το έκανε. Προτίμησε να βγει εκτός, παρά να ρίξει τον αντίπαλό του.

Ο Rossi κλείνει με μία ακόμη δήλωση που συνοψίζει τη σχέση τους:

«Ο Stoner ήταν ο πιο ταλαντούχος απ’ όλους. Έκανε πράγματα με τη μοτοσυκλέτα που τρόμαζαν, ειδικά σε δύσκολες συνθήκες, μισό στεγνό, μισό βρεγμένο, αέρας, κρύο… Αλλά πνευματικά δεν ήταν το ίδιο δυνατός. Και εκεί προσπάθησα να χτυπήσω».