Luca Marini: «Πρέπει να μπει κανόνας ελάχιστου βάρους και στο MotoGP – Είμαστε οι μόνοι που δεν τον έχουμε»

Η συζήτηση γύρω από τον κανονισμό του ελάχιστου βάρους «αναβάτη + μοτοσυκλέτας», που εφαρμόζεται ήδη σε άλλες κατηγορίες, φαίνεται πως αγγίζει και το MotoGP. Ο Luca Marini, ο πιο ψηλός και βαρύς αναβάτης της κορυφαίας κατηγορίας, ζητάει να θεσπιστεί και στο MotoGP ένας τέτοιος κανονισμός, όπως συμβαίνει ήδη σε Superbike, Moto2 και Moto3.

Μετά τις έντονες αντιδράσεις στo WSBK κυρίως από τον Scott Redding, η FIM προχώρησε στη δημιουργία κανονισμού ελάχιστου βάρους «μοτοσυκλέτας + αναβάτη», κάτι που εφαρμόζεται και στις μικρότερες κατηγορίες των Grand Prix (152 κιλά στη Moto3 και 215 κιλά στη Moto2). Ωστόσο, στο MotoGP το μόνο που ορίζεται είναι το βάρος της μοτοσυκλέτας (157 κιλά), αφήνοντας τους πιο ελαφριούς αναβάτες με πλεονεκτήματα σε τομείς όπως η επιτάχυνση ή η φθορά των ελαστικών.

Η θέση του Luca Marini

Ο Marini, με ύψος 1,84 μ. και βάρος 69 κιλά, υποστηρίζει ότι η απουσία κανονισμού ελάχιστου βάρους δημιουργεί αδικία: «Ζυγίζω 70 κιλά, όσο όταν έτρεχα στη Moto2. Σήμερα πολλοί αναβάτες αδυνατίζουν γιατί αυτό τους επιτρέπει να είναι πιο γρήγοροι. Θυμάμαι όταν ο Pedrosa κέρδισε στο Μισάνο επειδή ήταν ο μόνος που μπορούσε να χρησιμοποιήσει μαλακά ελαστικά. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να μπει κανόνας ελάχιστου βάρους, όπως σε όλα τα άλλα αθλήματα. Είμαστε οι μόνοι που δεν τον έχουμε. Οι πιο κοντοί αναβάτες μπορούν απλά να γυμναστούν για να πάρουν κιλά, αλλά οι πιο ψηλοί δεν μπορούν να πέσουν κάτω από ένα όριο», τόνισε ο Ιταλός αναβάτης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Marini μιλάει δημόσια για το θέμα, αφού ήδη από το 2022 είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, καμία άλλη φωνή από το grid του MotoGP δεν έχει σταθεί στο πλευρό του.

Τα δεδομένα στο grid του 2025

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ιστοσελίδας του MotoGP, μόνο τρεις ακόμη αναβάτες έχουν το ίδιο βάρος με τον Marini,οι Fermin Aldeguer, Fabio Quartararo και Joan Mir, όλοι στα 69 κιλά. Δύο από αυτούς μάλιστα είναι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές MotoGP.

Ακριβώς πιο κάτω βρίσκονται οι Zarco, Rins και Morbidelli (68 κιλά), ενώ η πλειοψηφία των αναβατών κυμαίνεται μεταξύ 62 και 64 κιλών. Ο πιο ελαφρύς της τρέχουσας σεζόν είναι ο Ai Ogura με μόλις 60 κιλά.  Η διαφορά των 9 κιλών ανάμεσα στον βαρύτερο και τον ελαφρύτερο αναβάτη του grid ίσως δείχνει μικρή, αλλά σε ένα πρωτάθλημα όπου οι λεπτομέρειες κρίνουν νίκες και τίτλους, μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Θα περάσει ποτέ ένας τέτοιος κανονισμός στο MotoGP;

Η ιδέα του Marini είναι δύσκολο να βρει υποστήριξη στο σημερινό MotoGP. Η υπερβολική ισχύς των μοτοσυκλετών (σχεδόν 300 ίπποι), η αυξημένη αεροδυναμική και οι πολύπλοκες δυναμικές που επηρεάζουν την απόδοση κάνουν το επιχείρημα του «πλεονεκτήματος του ελαφρύτερου» πιο αδύναμο σε σχέση με Moto2 ή Moto3.

Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία δείχνει πως τέτοιοι κανονισμοί σπάνια μένουν χωρίς αντιδράσεις. Το παράδειγμα του WSBK με τον Alvaro Bautista, που αναγκάστηκε να βάλει 7 κιλά ballast και μιλάει για «άδικο κανονισμό», αποδεικνύει πως οι αποφάσεις αυτές ανοίγουν νέες διαμάχες αντί να κλείνουν τις παλιές. Oι ισορροπίες μπορούν να αλλάξουν αν η πίεση από τους ίδιους τους αναβάτες γίνει πιο έντονη. Προς το παρόν, η φωνή του Marini παραμένει μοναχική, αλλά ανοίγει ξανά μια παλιά συζήτηση: Πρέπει το MotoGP να υιοθετήσει κανονισμό ελάχιστου βάρους αναβάτη + μοτοσυκλέτας ή όχι;