Paolo Simoncelli στα εγκαίνια του Casa Marco Simoncelli: “Είμαι θυμωμένος με το Θεό!”

Στις 20 Ιανουαρίου, ο Marco Simoncelli θα ήταν 32 ετών. Για να γιορτάσει και να τιμήσει την μνήμη του αδικοχαμένου οδηγού που έχασε την ζωή του στο GP Μαλαισίας στις 23 Οκτωβρίου 2011, το Ίδρυμα που φέρει το όνομά του, εγκαινιάστηκε την ημέρα των γενεθλίων του, την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 11:30 π.μ. στη Via della Repubblica στο Sant ‘Andrea στο Besanigo, 4χλμ. από το Ριτσιόνε. Η τελετή ήταν ανοιχτή σε όλους όσους υποστήριξαν το έργο από την αρχή του. Στην τελετή παρέστησαν ο πατέρας του Simoncelli, Paolo, η μητέρα του Rossella, η αρραβωνιαστικιά του Kate και ο διευθύνων σύμβουλος της Dorna, Carmelo Ezpeleta.

Το «Casa Marco Simoncelli» είναι ένα ίδρυμα κέντρο υποδοχής για τα άτομα με αναπηρίες και τις οικογένειές τους. Θα διαθέτει εξειδικευμένο προσωπικό και μια δομή προσαρμοσμένη για τη διευκόλυνση της καθημερινής τους ζωής.

Ο πατέρας του Marco Simoncelli μίλησε σε ένα βίντεο με πολύ βαριά και συναισθηματική φόρτιση που απλά σας μεταφέρουμε παρακάτω.

Paolo Simoncelli: «Είμαι θυμωμένος με το Θεό, επειδή … μερικές φορές αναρωτιέμαι τι κάνει. Θα πρέπει να είναι λίγο πιο προσεκτικός, κατά τη γνώμη μου. Η σύζυγός μου λέει πάντα ότι εάν ο Marco  ήταν οικοδόμος εκείνη την ημέρα, θα είχε πέσει από την σκαλωσιά. Είναι ένα πράγμα που δεν είναι σωστό, είναι μια αδικία.»

«Είχε την ζωή του, ήταν ευτυχής και ήταν κάτι περισσότερο από αρκετό για εμάς. Σαν νέος, είχε αυτή την επιθυμία ότι έπρεπε να ακολουθήσει έναν στόχο, ένα όνειρο. Ήταν ένας κανονικός τύπος, ένας άντρας που είπε ελεύθερα την γνώμη του και ότι νόμιζε.»

«Δεν είμαι καλός άνθρωπος, είμαι απλώς ένας απελπισμένος πατέρας.»

Δείχνοντας μερικά από τα εκθέματα είπε: «Αυτό είναι το πρώτο του Minimito, αυτό του Manuel Poggiali. Και εδώ, φτιάξαμε το box του, όπως ήταν όταν πέθανε.»

«Αυτό το Ίδρυμα είναι, ότι θέλαμε εγώ, η μαμά του και η Kate.  Είναι αποτέλεσμα πέντε χρόνων εργασίας. Είναι ένα κέντρο αφιερωμένο σε νέους με αναπηρίες. Ήθελα να το εγκαινιάσουμε στα γενέθλια του Marco. Ελπίζω ότι μπορεί να βοηθήσει αυτούς τους νέους και να τους κάνουμε πιο ευτυχισμένους.»

«Το Ίδρυμα γεννήθηκε λίγο μετά τις 23 Οκτωβρίου (2011). Ήμουν υποχρεωμένος επειδή ήμασταν πραγματικά συγκλονισμένοι από τα δώρα. Έτσι ξεκινήσαμε δουλειά.»

«Νομίζω ότι είναι το πιο άδικο πράγμα στον κόσμο, με την έννοια ότι τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να πεθάνουν πριν από  τους γονείς τους. Είναι κάτι ενάντια στη φύση.»

«Βοηθώντας αυτούς τους νέους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες που είναι εκεί, η Rossella και εγώ λέμε μερικές φορές ότι ήμασταν τυχεροί, επειδή … γνωρίσαμε αυτούς τους γονείς με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, που μερικά είναι από τη γέννηση τους, και πόσο έχουν προσπαθήσει να τα φροντίσουν και να τα περιποιηθούν, νομίζω ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες της ζωής και είναι απίστευτοι άνθρωποι. Όχι εμείς.»

Related Posts