Moto3: Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Maximo Quiles με νίκη στην Ινδονησία – Almansa και Uriarte στο βάθρο – Αποτελέσματα
Ο Maximo Quiles κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 του 2026 με νίκη στο Grand Prix Ινδονησίας. Ο 18χρονος αναβάτης της CFMOTO Aspar Team έφτασε στη δέκατη νίκη του στη σεζόν και εξασφάλισε τον τίτλο πέντε αγώνες πριν από το τέλος.
Ξεκινώντας από την έκτη θέση, ο Quiles ανέβηκε άμεσα στην πρώτη τριάδα και στον δεύτερο γύρο πέρασε στην κορυφή. Εκμεταλλεύτηκε τις μάχες πίσω του για να απομακρυνθεί, χτίζοντας διαφορά που πλησίασε τα τρία δευτερόλεπτα.
ON TOP OF THE WORLD 🌎
Quiles is first ever #Moto3 rider to win a title with 5 races to go 🤯
#IndonesianGP 🇮🇩 https://t.co/dXgNTw1fj8
— MotoGP™🏁 (@MotoGP) October 11, 2026
Ο David Almansa τέθηκε επικεφαλής των αναβατών που τον ακολουθούσαν, χωρίς να καταφέρει να καλύψει τη διαφορά. Πέντε γύρους πριν από το τέλος, ο Quiles δέχθηκε προειδοποίηση για υπέρβαση των ορίων της πίστας, αλλά διατήρησε τον έλεγχο μέχρι τον τερματισμό.
Ο Almansa ολοκλήρωσε τον αγώνα δεύτερος, ενώ ο poleman Brian Uriarte συμπλήρωσε το βάθρο, έχοντας περάσει τον Salmela στη μάχη για την τρίτη θέση. Νωρίτερα, επαφή ανάμεσα στους Alvaro Carpe και Adrian Fernandez οδήγησε σε πτώση του Carpe, με τον Fernandez να συνεχίζει. Ο Adrian Cruces βρέθηκε επίσης στην αμμοπαγίδα ενώ διεκδικούσε θέση στο βάθρο.
Rubbing elbows for the podium spots ⚔️
#IndonesianGP 🇮🇩 https://t.co/c90ceu2K90
— MotoGP™🏁 (@MotoGP) October 11, 2026
Ο Maximo Quiles πήρε τη νίκη με διαφορά 2,994 δευτερολέπτων από τον δεύτερο David Almansa, ενώ ο Brian Uriarte συμπλήρωσε το βάθρο, τερματίζοντας μόλις 0,094 δευτερόλεπτα μπροστά από τον τέταρτο Matteo Bertelle. Πέμπτος ήταν ο Rico Salmela, με τον Veda Pratama στην έκτη θέση μπροστά στο κοινό του. Ο Adrian Fernandez τερμάτισε έβδομος, ο Guido Pini όγδοος και οι Joel Esteban και Scott Ogden ολοκλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.
It’s all gone wrong for @31adrifernandez and now Pini 👀
#IndonesianGP 🇮🇩 https://t.co/aA1h71CFmq
— MotoGP™🏁 (@MotoGP) October 11, 2026
Μετά τον τερματισμό, ο Quiles πανηγύρισε με την ομάδα του σε μια γιορτή εμπνευσμένη από τον Maximus Decimus Meridius της ταινίας «Ο Μονομάχος». Στο pit lane τον υποδέχθηκαν οι Marc Marquez και Alex Marquez, ενώ ο Carmelo Ezpeleta τού παρέδωσε το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή.
Quiles celebrates with @marcmarquez93 and @alexmarquez73 🙌
#IndonesianGP 🇮🇩 https://t.co/UClFeb6kPF
— MotoGP™🏁 (@MotoGP) October 11, 2026
Στις πρώτες δηλώσεις του, ο Quiles είπε:
«Ακούγεται τεράστιο. Απίστευτο. Η αλήθεια είναι ότι πλέον μπορώ να πω πως ο μεγάλος στόχος επιτεύχθηκε. Είμαι Παγκόσμιος Πρωταθλητής, οπότε είναι απίστευτο. Δεν έχω λόγια και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων σε όλους όσοι με βοήθησαν στην πορεία».
Ο τελευταίος γύρος ήταν ξεχωριστός για τον νεαρό Ισπανό, ο οποίος ήδη σκέφτεται τους επόμενους στόχους του, ενόψει και της μετάβασής του στη Moto2 το 2027:
«Στο τέλος σκεφτόμουν όλη τη σεζόν και κυρίως την οικογένειά μου, αλλά και τις γάτες μου, τους Puchis, που θα ήθελα να ήταν εδώ. Ήταν μοναδικό. Έζησα αυτόν τον τελευταίο γύρο όπως ποτέ άλλοτε, ήταν ο καλύτερος τελευταίος γύρος μου. Αυτό μόλις άρχισε. Θα συνεχίσω να παλεύω για περισσότερα όνειρα, να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και να μην τα παρατάω ποτέ. Μακάρι να ακολουθήσουν πολλά ακόμη. Θα τα δώσω όλα. Θα δώσω το μέγιστο σαν μονομάχος και μακάρι να κατακτήσω πολλά περισσότερα».
Για τον τρόπο που επέλεξε να γιορτάσει τον τίτλο, ανέφερε:
«Απίστευτο. Πάντα ήθελα να το γιορτάσω σαν τον Maximus Decimus Meridius. Και έτσι έγινε. Είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένος. Μου αρέσει πολύ ο πανηγυρισμός και τώρα αρχίζουν τα μεγάλα. Τώρα έρχεται μια ακόμη μεγαλύτερη γιορτή».
Ο Quiles αφιέρωσε την επιτυχία στην οικογένεια και την ομάδα του, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη γιαγιά του, που έφυγε από τη ζωή φέτος, αλλά και στους Pau Alsina, Hugo Millan και Luis Salom:
«Αν έπρεπε να αναφέρω μόνο έναν άνθρωπο, θα ήταν παράξενο. Είναι όλοι τους, κυρίως η οικογένειά μου, ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η αδελφή μου Alejandra και οι παππούδες μου. Η γιαγιά μου, που πέθανε αυτή τη σεζόν, σίγουρα θα ήθελε πολύ να με δει πρωταθλητή. Αλλά όπου κι αν βρίσκεται, είμαι σίγουρος ότι το είδε.
Και όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι συναθλητές μου. Πάντα θυμάμαι τον Pau Alsina, τον Hugo Millan και τον Luis Salom. Τους έχω πάντα στη μνήμη μου και αυτό είναι και για εκείνους, για όλη την ομάδα και όλους τους δικούς μου ανθρώπους, που με έκαναν να νιώσω όπως ποτέ άλλοτε. Αυτό οφείλεται και σε εκείνους. Είναι αυτοί και πολλοί ακόμη, αλλά πάνω απ’ όλα αυτοί».










